|

Blended whisky

Ardbeg 10-letni to jedna z moich ulubionych whisky, na samą myśl o “sałerze” na jej bazie uszy zaczynają mi się czerwienić. Ardbeg 10-letni jak i Laphroaig 10-letni o którym pisałem wcześniej, należą do whisky, które nieprzypadkowo znajdziecie w niejednej książce poświęconej tej tematyce oraz wielu TOP listach najlepszych whisky świata.
Tullamore D.E.W Original

Tullamore Dew Original Irish Whiskey – recenzja

Gorzelnia Tullamore wystartowała z produkcją w 1892, jednak do zdobycia popularności, którą cieszy się obecnie whiskey Tullamore Dew trzeba będzie włożyć mnóstwo pracy i nie jeden worek pieniędzy. Spory udział w budowaniu marki będzie miał Daniela E. Williamsa – jeden z pierwszych dyrektorów generalnych, a później właściciel gorzelni. To on do produkowanej tam whiskey dodał swoje inicjały (D.E.W.) nadając początek marce, którą dziś spotkać można na półkach marketów, dyskontów i stacji benzynowych. Swoją drogą jak duże trzeba mieć ego aby do produkowanej przez siebie whiskey dorzucić własne inicjały.

W latach 50 ubiegłego wieku Tullamore zaczął przeżywać poważne kłopoty, co w efekcie doprowadziło do zaprzestania produkcji i zamknięcia zakładu. Nowy właściciel John Powers & Son przeniósł produkcję do Midleton, gdzie Tullamore Dew Original produkowany jest do dziś. Od 2010 roku właścicielem marki Tullamore jest William Grant & Sons do którego należą takie marki jak: Monkey Shoulder, The Balvenie, Grants czy Glenfiddich.

Tullamore Dew Original i jej butelka

Tullamore D.E.W Original

Whiskey rozlewana jest do prostokątnych szklanych butelek z charakterystyczną zieloną etykietą i dużym napisem Tullamore D.E.W Irish Whiskey. Ciekawym zabiegiem jest dodatkowe tłoczenie na szkle w którym widnieje data uruchomienia destylarni, ta sama data widoczna jest na etykiecie. Jak w większości trunków produkowanych na ogromną, przemysłową wręcz skalę whisky zamiast korka posiada aluminiową nakrętkę.

Czego oczekiwać po tej whiskey?

Tullamore Dew Original to whiskey mieszana o mocy 40% alko., w której skład wchodzą destylaty whiskey zbożowych, słodowych oraz typu pot still mieszanki słodu jęczmiennego i niesłodowanego jęczmienia, nadające irlandzkiej whisky tak charakterystyczny aromat i smak. Jest destylowana trzykrotnie w miedzianych alembikach, dzięki czemu jest delikatniejsza i bardziej przyjazna do picia. 

Tullamore Dew leżakuje w beczkach po bourbonie wielokrotnego napełnienia. Producent nie podaje wieku tej whisky, przypuszczam, że nie jest on dłuższy niż trzy lata i jeden dzień. 

Tak jak w przypadku Jamesona, TD jest przyjemna dla nosa z dużą ilością wyczuwalnej wanilii, owoców i płatków śniadaniowych. Bardzo przyjemny i zachęcający do picia. W smaku nie zawodzi, jest biszkoptowa i lekka, taka jak powinna być whiskey z irlandii w tej cenie. Jej posmak nie pozostaje za długo w ustach.

Kilka słów na koniec

Jak wiele irlandczyków można ją pić bez dodatku wody, dla mnie jest tak delikatna, że łatwo ją rozwodnić. Jeśli jednak potrzebujecie zbić trochę mocy alkoholu, dorzućcie do niej kostkę lodu. To także spoko whiskey do mieszania z Colą, Spritem, Tonikiem i innymi kolorowymi napojami.

Tullamore Dew to moim zdaniem dobra, budżetowa whiskey na weekendowe imprezy znajomymi. Warta uwagi, także jako alternatywa dla Jamesona, który różni się od niej smakiem.

Jameson Caskmates Stout Edition

Jameson Caskmates Stout Edition – recenzja

Na stoisku Jameson Caskmates Stout Edition prezentował się bardzo dobrze, miał ciekawą etykietę i zachęcał do spróbowania. Zapytałem chłopaków z PR co dziś przygotowali, rozmawialiśmy ze sobą kilka minut, po czym zostało mi polane. Whiskey można było spróbować na dwa sposoby: soute, bądź “chrzcząc” ją niewielką ilością ciemnego, kraftowego piwa. Dla mnie było to nowe doświadczeniem, którym mnie kupili.

Skąd pomysł na Stout Edition?

Historia tej edycji rozpoczyna się momencie w którym główny piwowar niewielkiego browaru Franciscan Well wpadł na pomysł wypożyczenia z destylarni beczek po whiskey. Cel tego działania był dość oczywisty, przelać w nie piwo typu stout i pozwolić mu tam leżakować. Kiedy przesiąknięte aromatami ciemnego piwa beczki wróciły do destylarni, postanowiono zrobić z nich użytek i na pięć miesięcy wlać do nich Jamesona. Efektem tego eksperymentu jest właśnie Jameson Caskmates Stout Edition

Etykieta i butelka

Tym razem klasyczną butelkę Jamesona okraszono czarnymi wstawkami, nawiązującymi do ciemnego piwa, które tak bliskie jest tej whiskey – tak mi się przynajmniej wydaje. Zielone szkło prezentuje się elegancko, a czarno-miedziane detale przemawiają do mojego estetycznego gustu “robiąc robotę” i nadając tej butelce smaku.

Gatunek: Blended whisky | Region: Irlandia | Destylarnia: Jameson | Cena: Whisky do 100zł

Whiskey od strony wizualnej prezentuje się dobrze, co z jej smakiem?

Jameson Caskmates Stout Edition po otwarciu

Jameson w swej naturze jest łagodny i dość przystępną, dobry jako whisky na początek. Ze Stout Edition jest podobnie – w zapachu delikatna, dębowo-miodowa, czuć w niej trochę cytrusów i karmelu, zwłaszcza gdy doleje się do niej niewielką ilość wody. Aż chce się powiedzieć klasyczny Jameson, nie wiem jak Wy ale ja nie wyczułem w tej whiskey żadnych stoutowych aromatów, może u Was będzie inaczej.

W smaku ma się całkiem dobrze, jest delikatny, dobrze zbalansowany i nie dominuje swoją intensywnością jak np.: 10-letni Ardbeg. Z dolewką wody staje się jeszcze delikatniejsza – słodka, karmelowa z odrobiną mlecznego kakao i czekolady.

Posmak jest stosunkowo krótki ale przyjemny. Piłem ją jeszcze ze stoutem, ciemne piwo zachowuje swój charakter jednak nie dominuje whiskey. Jak dla mnie przepyszna kombinacja, którą warto spróbować.

Jameson Caskmates Stout Edition

Kilka słów na koniec

Więcej o tej edycji możecie przeczytać na oficjalnej stronie Jameson. Od siebie mogę dodać, że to dobra whiskey w jeszcze lepszej cenie. Zwłaszcza gdy jest to ta sama półka cenowa co Johnnie Walker Red Label i biedronkowy Grangestone. Dobrze się ją pije w piątkowe wieczory po tygodniu pełnym pracy. Obowiązkowo spróbuje jej z niewielką ilością Guinness’a bądź innego ciemnego piwa. Oczywiście dajcie znać w komentarzach jak wasze wrażenia.